“But I’m not crashing, this is my party”

Trixie on the cot,
The Ballad of Sexual Dependency (Nan Goldin)

Twee spotlights op een ietwat vergeelde feestelijke jurk en een sigaret tussen de lippen. Slordige haren, een oud kakbruin veldbed en iets wat lijkt op een platenspeler op een vuile radiator. De twee spotlights tonen “Trixie on the Cot, nyc, 1979” en openen zo “The Ballad of Sexual Dependency”: de expositie van Nan Goldin in het modestadje Milaan.

“The Ballad of Sexual Dependency” is een ongelofelijk eerlijke weg doorheen onderwerpen als seks drugs, drag queens, transseksualiteit en andere ruwe onderwerpen. Het is een biografisch dagboek, voornamelijk van de harddrugs subcultuur in New York tussen de jaren 70 en jaren 80. Het gaat om de strijd naar autonomie en onafhankelijkheid, maar tegelijkertijd ook om een nood aan herinnering. Haar vrienden en geliefden worden, samen met de momenten die ze deelden, vastgelegd op een reeks van meer dan 800 foto’s.

“My desire was to show them as a third gender, as another sexual option, a gender option. And to show them with a lot of respect and love, to kind of glorify them because I really admire people who can recreate themselves and manifest their fantasies publicly.” (Nan Goldin)

Nan Goldin vond al op jonge leeftijd haar passie voor fotografie. Na een moeilijke jeugd, waarin ze haar zus verloor na zelfdoding en waarbij ze probeerde om te gaan met druggebruik, kwam de camera op het juiste moment. Nan kon zichzelf eindelijk uitdrukken en ze bracht zo ook de seksuele onderdrukking van haar zus in beeld. Tegelijk vond ze haar thuis in de ‘gay and transsexual communty’ die ze open en kwetsbaar toonde via haar foto’s. Iets waarvoor ze nog steeds gekend is. In de jaren die daarop volgden verloor Goldin jammer genoeg vele vrienden, vaak door overdosis drugs of door aids. Hierdoor krijgt de reeks zowel een plezierige als een zeer droevige kant. Het is een reeks die je best kan benoemen als een emotionele rollercoaster.

Fotografen nemen vaak een observerende rol in. Nan wou enkel haar eigen ‘thuis’ in beeld brengen. Ze was geen buitenstaander, maar een deelnemer van vastgelegde moment. Hierdoor worden alle muren rond privacy omver geworpen. Lichamen, drugsgebruik, seks, liefde, verdriet … alles is zichtbaar. Het is een hartverwarmende en soms confronterende intimiteit. Door de enorm persoonlijke tint in haar foto’s in combinatie met de thema’s die ze naar buiten bracht, is het niet onbegrijpelijk dat Nan Goldin tot op vandaag een belangrijke figuur in de fotografie blijft.

There is a popular notion that the photographer is by nature a voyeur, the last one to invited to the party. But I’m not crashing, this is my party. This is my family, my history.” (Nan Goldin over The Ballad of Sexual Dependency”

Nan and Brian in bed,
The Ballad of Sexual Dependency (Nan Goldin)

De tentoonstelling toont geen reeks kaders, maar een 45-minuten lange slideshow. Op de achtergrond horen we The Velvet Undergroud, Klaus Nomi en anderen. Er missen misschien enkele grote werken, maar de simpliciteit van de expo kan er mee wegkomen. Haar foto’s tonen geen perfectie, maar intieme relaties. Schoonheid kan hier een discussiepunt zijn, maar eentje dat de essentie zou missen. Het gaat om haar intimiteit, niet de onze.

Een Nan Goldin tentoonstelling merk je meteen op. Haar foto’s tonen vaak sterke karakters in een kwetsbaar en puur beeld. Het zal voor de Belgische thuisblijvers niet meteen gemakkelijk worden haar te vinden. Goldin is gekend te verblijven in Parijs en Berlijn, maar lijkt de laatste jaren afwezig te zijn in ons land. Fingers crossed voor de toekomst!

 

The following two tabs change content below.

Lien Stolle

Had ik als museum bestaan (onderdruk daar even die lachkrampen, alsjeblieft) had je me in de ene ruimte gevonden met een wetboek, enkele (nog) niet afgebrokkelde idealen en een sexy toga. You got me, I am a lawstudent. In een andere ruimte zou je me vinden in een heel andere dresscode. Mijn zomer vul ik namelijk steevast op met vampiers, soldaten, regenboogaapjes en een hele boel kinderen. Een animator ben ik in hart en verkleedkleren. De laatste ruimte zou ik vullen met de beste herinneringen. Van dansen op de avondweide van Werchter naar slenteren doorheen de mooiste musea van Lissabon. Avondjes swingen op Boombal en theetjes in Gentse cafés. Ik heb al een mooi lijstje. Zoek me niet uitsluitend in één ruimte, maar een beetje overal. Het lijkt soms wel een warboeltje, maar je vindt uiteindelijk je weg er wel.
HOME

Ook geschreven door Lien Stolle

Artikel ZENO X1: Raoul De Keyser doorheen andere ogen
Lien Stolle — 10 March, 2017

De Belgische Raoul De Keyser (1930 – 2012) uit Deinze, wiens werken nooit af leken te zijn. Wiens dagdagelijkse omgeving werd vertaald in lijnen en verschillende lagen. In het ene werk lijk je een deurklink te herkennen, in de andere een verloren tuinslang. Toch spreek je hier en daar best eens je fantasie aan om…

Artikel Helena Almeida: eigen muze
Lien Stolle — 1 December, 2016

Eigen model op haar canvassen, aangekleed met blauwe vegen. Geen opdringerige aanwezigheid of een schreeuw om aandacht. Neen, hier is geen egotripper Eric Van Lieshout te bespeuren. We gingen een verdieping hoger en we kwamen in een heel andere (Wiels-)wereld. Beiden eigen muze, maar met een dosis bescheidenheid wat het Almeida betreft. Een stukje esthetiek…

Artikel Tweemaal Luc Tuymans @Antwerpen
Lien Stolle — 9 September, 2016

Een nazileider met zonnebril en enkele iPhone foto’s. Twee expo’s met een verschillend concept, maar een herkenbare aanpak. Vage, monochrome kleuren en het zuinig gebruik van de muren. We ontmoeten Luc Tuymans in Antwerpen. De brillen maken de man (MAS) De ondertussen alledaagse bril heeft zijn weg gevonden in een groot deel van Tuymans werk….

Artikel Muziek@musea: Citadelic
Lien Stolle — 16 April, 2016

De warme lentedagen kunnen we stilaan toezwaaien en daarbij vliegen ons hier en daar enkele muziekfestivals om de oren. Iedereen is ondertussen al op de hoogte van the big ones, maar ik wil het even hebben over de kleinere park- en pleinfestivals. Meer in bijzonder over datgene wat al enkele jaren huist in het Citadelpark….

Artikel Tien jaar in één ruimte
Lien Stolle — 15 April, 2016

Zo’n 79 werken*, een deftig boekske en een leuke locatie. ’t Is een beetje een soepje van stijlen met één rode draad: ze mochten elk al eens de naam Kunstenaar van de Maand dragen. Zebrastraat pakt nog tot zondag 17 april uit met een beestige overzichtstentoonstelling van de afgelopen 10 jaar. Vergezeld met nieuwsgierig gezelschap…

Artikel Guess who’s back
Lien Stolle — 16 March, 2016

Marthe Donas? Het ligt misschien op het puntje van je tong, maar waarschijnlijk ook niet. We vergaten haar even. Auwch! Haar carrière omschrijf je dan ook gemakkelijk in drie woorden: “Beroemd, vergeten en herontdekt”. Aan dat laatste helpt het MSK een handje mee met een, naar eigen zeggen, eerste grote overzichtstentoonstelling. Ik stel me wat vragen…

Artikel THE FINAL COUNTDOWN #3
Lien Stolle — 27 December, 2015

Het is eind december en traditiegewijs staat alles in het teken van het afgelopen jaar. Facebook zet je mooiste foto’s eens op een rijtje, nieuwskanalen maken al eens graag een jaaroverzicht en tijdens de kerstdinertjes krijg je wel meer dan eens een vraag van die ene nieuwsgierige tante over jouw 2015. Je kan er haast…

Artikel Kleurrijke bedoening @Barbé Gallery
Lien Stolle — 14 December, 2015

Het is bijna kerstvakantie of ‘den blok’, hoe de meeste studenten het kennen. De tijd waar elke stad zich hult in kerstlichtjes, kerststallen, kersmarkten, … kortom: alles waar je het woord ‘kerst’ voor kunt plaatsen. Velen gaan dan wel eens genieten van een gezellige wandeling en de studerende jongeren gooien al graag even de boeken…

Artikel Museumnacht op een rijtje
Lien Stolle — 3 December, 2015

3 december 2015? Het is voor de ene persoon misschien een doodnormale donderdag, maar voor de andere dé dag waar al weken naar uitgekeken wordt. Naar jaarlijkse traditie stellen de 9 Gentse musea van 18 uur tot 1 uur hun deuren gratis open voor elke nieuwsgierigaard. Je hebt ongetwijfeld hier en daar al een poster…

Artikel Schaam je!
Lien Stolle — 22 November, 2015

We hebben allemaal wel iets wat we liever verborgen houden of een bepaalde keuze waar we spijt van hebben. Schaamte is nu eenmaal een niet weg te denken fenomeen. Het heeft een enorm invloed op onze manier van handelen en hoe we naar onszelf kijken. Daarom is ook niet verwonderlijk dat net Museum Dr. Guislain…

Artikel Onderschat de tekening niet!
Lien Stolle — 15 October, 2015

De opening van Drawings | The Bottom Line was dit weekend dé place to be. Deze expo gooit zo even jouw traditionele ideeën van tekeningen overboord en brengt je in contact met verschillende dimensies van de tekenkunst. Dat lokte vorig weekend dan ook de zalen van het S.M.A.K. vol. Het S.M.A.K. biedt op het gelijkvloers plek voor…

Artikel Museumtoeren gaat vreemd – Lissabon
Lien Stolle — 27 September, 2015

Hoewel Lissabon niet meteen naast de deur is en de zomer opnieuw is voorbijvlogen, mag je nog steeds fantaseren over een reisje. Zeker als het gaat over de hoofdstad van Portugal! Deze stad biedt je naast kleurrijke huizen en gezellige straatmuzikanten ook enkele fantastische musea aan. Zet de volgende drie zeker op je te-doen-lijstje! Berardo Collectie…

Artikel Gentse fotograaf brengt Tokyo iets dichterbij
Lien Stolle — 29 July, 2015

Iedereen weet dat juli en augustus dé terrasjes- en strandmaanden zijn. Gelukkig hoef je niet elke dag doorheen de warme files te ploeteren om de kust te bereiken, want in Gent wordt een heuse Zebrastrand voorzien! En als je daar dan toch bent, stap eens binnen in de lounge. Daar vind je namelijk de tentoonstelling…

Artikel WEEKENDTIP: “Hé, jij hebt hamsterkaken!”
Lien Stolle — 10 June, 2015

De tentoonstelling ‘Karakterkoppen’ toont de relatie tussen het uiterlijk en innerlijk door de eeuwen heen. Over de oude Grieken die dierlijke kenmerken in het uiterlijk associeerden met karaktertrekken en de pasfoto in Nederland die aan meer dan 30 criteria moet voldoen. Een leerzame confrontatie met schoonheidsidealen, stereotypes en vooroordelen. Deze expo in het Museum Dr….

Artikel Kunst met een donker kantje
Lien Stolle — 27 May, 2015

Kunst laat toe vorm te geven aan datgene dat moeilijk te verwoorden is. ‘Donkere kamers’, een tentoonstelling in het Museum Dr. Guislain, zet dit nog eens extra in de verf. Deze expo toont een reeks kunstwerken die verbonden worden door twee woorden die blijven nazinderen: depressie en melancholie. Al eeuwen vormen deze twee begrippen een…

Zoek ons op Google+